Roman epik tur janrlaridan biri bo‘lib, bu atama dastlab XII-XIII asrlarda G‘arbiy Yevropada paydo bo‘ldi. Roman tillarida (hind-yevropa tillari oilasiga mansub qardosh tillar guruhi) yaratilgan she’riy va nasriy asarlar ana shu nom bilan atalgan. XV asrdan boshlab bu atama hikoya, bayon qilish degan ma’noda ishlatila boshlandi va epik turning eng katta hajmli janri roman deb nomlandi. Romanda shaxs va jamiyat hayoti bir-birini inkor etmaydigan, ma’lum ma’nodagi mustaqil olam sifatida tahlil etiladi. Aynan shu xususiyat roman janri mundarijasining o‘ziga xos tabiatini belgilab beradi.
