Биринчи қисм Маймунлар юртига саёҳат 1. Доктор ва унинг жониворлари Бир бор экан, бир йўқ экан, қадим замонларда эмас, яқин ўтмишда бир доктор яшаган экан. Ўзи жуда ҳам кўнгли очиқ, меҳрибон экан. Унинг исми Айболит экан. Докторнинг Варвара исмли жаҳлдор ва бадқовуқ опаси бор экан. Доктор дунёда ҳамма нарсадан ҳам кўпроқ жониворларни яхши кўраркан. Унинг уйида, хонанинг ўртасида қуёнлар сакраб юрар, шкафнинг ичида бир олмахон яшар экан. Диванда тиканли кирпи, сандиқда эса оппоқ сичқонлар қўним топган экан. Бироқ доктор Айболит ўзининг барча жониворлари ичидан ўрдакча Кика, кучукча Авва, миттигина чўчқача Хрю-Хрю, тўтиқуш Карудо ва бойўғли Бумбани бўлакча бир меҳр билан яхши кўраркан. Унинг заҳарханда опаси Варвара эса хонада бунчалик кўп ҳайвон борлигидан хуноб бўлиб, тинмай жавраркан: — Ҳозироқ буларни ҳайдаб сол! — деб бақираркан у. — Уйни ифлос қилишдан бошқасига ярамайди. Бу жирканч маҳлуқлар билан бир уйда яшашни истамайман! — Йўқ, Варвара, улар жирканч эмас, — деркан доктор хотиржамлик билан. — Уларнинг мен билан яшаётганидан жудаям хурсандман. Тўрт томондан докторнинг ҳузурига дардман чўпонлар, хаста балиқчилар, ўтинчилар ва деҳқонлар шифо излаб келишаркан. Доктор уларнинг ҳар бирига дори-дармон берар ва беморлар шу заҳоти тузалиб кетишаркан. Агар қишлоқлик бирор болакай қўлини лат егизиб олса ёки бурнини тирнаб олса, югуриб Айболитнинг олдига келаркан. Қарабсизки, ўн дақиқа ўтар-ўтмас, у гўё ҳеч нарса бўлмагандек соппа-соғ ва қувноқ қиёфада тўтиқуш Карудо билан қувлашмачоқ ўйнаётган, бойўғли Бумба эса уни ширинликлар ва олмалар билан меҳмон қилаётган бўларкан. Кунлардан бир кун докторнинг ҳузурига жуда маҳзун бир от келибди ва паст овозда шундай дебди: — Лама, воной, фифи, куку!
