Har bir xalqning milliy qiyofasi, ma’naviy olami va tarixiy xotirasi, avvalo, uning adabiyotida aks etadi. Adabiyot inson qalbining eng nozik kechinmalarini, jamiyatning orzu-intilishlarini va xalqning asrlar davomida shakllangan qadriyatlarini o‘zida mujassam etadi. Shu bois ham o‘zbek adabiyoti xalqimizning ma’naviy boyligini namoyon etuvchi bebaho xazina hisoblanadi. U nafaqat badiiy zavq bag‘ishlaydi, balki insonni ezgulikka, vatanparvarlikka, halollikka va mehr-oqibatga chorlaydi. Shuning uchun ham o‘zbek adabiyotini ma’naviyat ko‘zgusi deb atash bejiz emas. O‘zbek adabiyoti juda qadimiy va boy tarixga ega. Uning ildizlari xalq og‘zaki ijodi namunalariga borib taqaladi. Dostonlar, ertaklar, maqollar, topishmoqlar va rivoyatlar xalqning hayotiy tajribasi hamda donishmandligini avloddan avlodga yetkazib kelgan. Ayniqsa, «Alpomish» dostoni xalqimizning jasorati, sadoqati va vatanparvarlik tuyg‘ularini yuksak badiiy mahorat bilan tasvirlaydi. Ushbu asarda mardlik, oilaga sadoqat va el-yurtga muhabbat kabi fazilatlar ulug‘lanadi. Bu esa adabiyotning inson tarbiyasidagi o‘rnini yaqqol ko‘rsatadi. O‘zbek mumtoz adabiyoti haqida so‘z borganda, Alisher Navoiy nomi alohida hurmat bilan tilga olinadi. U nafaqat buyuk shoir, balki yuksak ma’naviyat targ‘ibotchisi ham edi. Navoiyning asarlarida insonparvarlik, adolat, ilm-ma’rifat va ezgulik g‘oyalari markaziy o‘rin egallaydi. Shoir o‘z qahramonlari orqali insonning komillikka intilishi, nafsni yengishi va jamiyatga foydali shaxs bo‘lib yetishishi lozimligini ta’kidlaydi. Uning «Xamsa»si, g‘azallari va boshqa asarlari bugungi kunda ham o‘z ahamiyatini yo‘qotmagan. Chunki unda ilgari surilgan g‘oyalar har qanday davr uchun dolzarb hisoblanadi. Adabiyotning eng muhim vazifalaridan biri inson qalbini tarbiyalashdir. Kitob o‘qigan insonning dunyoqarashi kengayadi, fikrlashi teranlashadi va voqealarga xolis baho bera olish qobiliyati shakllanadi. O‘zbek adabiyotida yaratilgan ko‘plab asarlar yosh avlodni halol mehnat qilishga, o
